Stoppen met sporten om zwanger te worden

15 december 2019

Vier jaar geleden (eind 2014) maakte ik kennis met de sport Crossfit. Ik was meteen enthousiast. Ik zag de variatie in de les en de sfeer was ook top! Ik schreef mij uit bij mijn huidige gym en in 2015 startte ik fanatiek aan Crossfit. Van drie keer per week trainen, ging ik naar vijf keer per week. Na ruim een jaar besloot ik mij ook voor wedstrijden op te geven en daar trainde ik zelfs acht keer per week voor. Ik ademde Crossfit. Wat een geweldige sport! In die tijd begon ook de kinderwens sterker te worden. Een mooi gezin heb ik altijd al van gedroomd en nu was ik er wel klaar voor. Een goed jaar ging voorbij en er gebeurde niets. Ik begon te twijfelen aan alles. Waarom lukt het niet om zwanger te raken? Sportte ik te heftig? Moest ik het niet wat rustiger aan doen?  Ik neem je graag mee in mijn journey van Crossfit en zwanger worden en welke drastische keus ik uiteindelijk maakte om mijn hart te volgen.

Je kunt mijn verhaal bekijken op YouTube en-/of hieronder verder lezen. Veel kijk- of leesplezier!

In 2016 besloten mijn vriend en ik om te gaan voor gezinsuitbreiding. Ik zat nu ruim een jaar op Crossfit en was razend fanatiek. Ik was fit en voelde me lekker in mijn vel. Zo nu en dan schreef ik mij in voor Crossfit wedstrijden. Vaak dien je je eerst te kwalificeren om mee te mogen doen aan een wedstrijd. Mocht ik zwanger worden, dan kan ik altijd de wedstrijd nog afblazen was mijn insteek. In juni 2016 kreeg ik bericht dat ik mij heb mogen kwalificeren voor The Antwerp Throwdown. Ik was laaiend enthousiast, want het was een wat groter evenement dan ik gewend was. Dit event was internationaal en ik wist mij hiervoor te kwalificeren, wauw! Ik deed er alles aan om mij op de wedstrijd voor te bereiden. Ik trainde meer en ik paste mijn voedingsschema aan.

Een maand na berichtgeving dat ik door was naar de finale, kreeg ik een droom waarin ik een baby vasthield, een zoon. Toen ik wakker werd, voelde het als de werkelijkheid. Ik wist dat ik zwanger was en de test bevestigde het. Ik was wel echt verrast, want het ging zo snel allemaal! Maar natuurlijk was ik dankbaar en blij met dit mooie zegen. Ik maakte een afspraak bij de verloskundige en besloot om mijn deelname aan de finale op te zeggen. Toen gebeurde mij iets wat ik niet had zien aankomen en ook nooit bij stil stond: mij overkwam een miskraam. Ik kon niet beseffen wat er allemaal gebeurde. Dat ik zwanger bleek te zijn, was ik al onthutst van. En kort daarna overkwam mij een vroegtijdige miskraam. Ik kon niet echt huilen. Mijn vriend zei me dat we in ieder geval zwanger kunnen worden. Ik kon mij wel vinden in zijn positieve kijk en omdat ik zo snel zwanger raakte, maakte ik mij geen zorgen voor een tweede kans. Mijn focus ging al gauw terug naar de wedstrijd. Een maand later gaf ik alles tijdens de finale in Antwerpen. En ik kan je vertellen: hoe gek ook, ondanks het prille voorval: ik heb intens kunnen genieten van deze dag! Ik zat niet in de top tien, maar ik heb zoveel geleerd en wist precies wat mijn zwakke plekken waren. Deze dag gaf mij nog meer motivatie om beter te worden.

Een goed jaar ging om en ik wilde toch even het een en ander pijlen bij de huisarts. Lag het aan het sporten dat het dit keer wat moeizamer ging? Mijn huisarts vertelde mij dat ik gewoon door kon blijven sporten en dat vroegtijdige miskramen wel vaker voorkomen. Ik bleef mijn ding doen in de gym en er gingen weer maanden voorbij. Het begon nu echt frustrerend te worden. Ik ging op het Internet op zoek naar antwoorden. Het viel mij op dat een aantal factoren vaak besproken werden en waarbij een aanpassing daarvan wellicht in je voordeel zou kunnen werken. De factoren waren voeding, sport en stress. Ik evalueerde mijn leven en liep die onderdelen af. Door het sporten aten we ook merendeels gezond. Check. Sporten zou bijdragen aan een gezonder lijf. Nou, ik sportte meer dan gewenst. Check. De baan die ik had leverde mij geen stress op. En nu ik bezig ben met mijn eigen bedrijf, ervaar ik ook geen spanningen. Check. Bovendien ondervond ik geen stress in andere dingen. In mijn relatie was ik gelukkig, daar lag het zeker niet aan. Check.


Echter over het onderwerp sporten hielden verschillende onderzoekers een andere denkwijze op na. De een zegt dat sporten juist goed is, want het zorgt voor ontspanning. En de ander geeft aan dat je wat rustiger aan moet doen en hooguit moet gaan wandelen of lichtjes hardlopen. Je hebt op een gegeven moment gewoon zoveel informatie die elkaar ook nog eens tegenspreken. Ik weet niet meer of dit in een onderzoek staat of dat iemand het tegen mij zei: tijdens sporten ervaart het lichaam stress. Het lichaam schakelt vervolgens over in overleving modus, want het denkt: dit is geen veilige ruimte om een baby te laten groeien. Dat vond ik best aannemelijk klinken. Ik geef vaak 200% tijdens Crossfit en ik kon mij daarom goed voorstellen dat ik met vijf tot zes keer per week trainen zorgde voor stress in mijn lijf. Ik besloot om het wat rustiger aan te doen. Ik sportte gewoon verder, maar alles zonder de stang en de zware gewichten erop. Voor mij was een workout met stang en minder gewicht erop geen optie, omdat mijn drang om er meer op te gooien en tot mijn max te gaan te groot was. Ik snap dat dit een mindset ding is, maar ik weet ook hoe ik in elkaar steek. Het sporten was minder leuk zo zonder stang, maar ik had een doel.

Inmiddels hadden we bij het ziekenhuis testen laten doen om te kijken of onze lichamen gezond waren. Bij mij werd bekeken of de ovulatie naar behoren ging en bij hem werd het sperma onderzocht. Alles zag er pico bello uit. Ik had ook niet anders verwacht. En vervolgens was de vraag in het ziekenhuis: willen jullie verder in het traject gaan? Dit betekent dat er geprobeerd wordt om middels IUI zwanger te raken. IUI staat voor Intra-Uteriene Inseminatie en is kort gezegd een methode waarbij met een dun slangetje de beste zaadcellen in de baarmoeder van de vrouw wordt gebracht. Vanuit de zorgverzekering krijg je een x-aantal behandelingen vergoed. Mocht het middels IUI niet lukken, dan heb je IVF. Dit staat voor In Vitro Fertilisatie en is een behandeling waarbij de bevruchting van de eicel buiten je lichaam plaatsvindt. Bij samenvoeging van eicel en spermacel moet er bevruchting plaatsvinden en wordt het vruchtje vervolgens teruggeplaatst in de baarmoeder. Ik heb ervoor gekozen om nog geen traject in te gaan. Mijn wens is om op een natuurlijke manier zwanger te worden.


Ik ben in de tussentijd toch in de verleiding gekomen om met de stang te trainen, dus ik zat weer op beastmode. Rustiger aan trainen bracht geen verschil was mijn conclusie. Weer gingen er maanden overheen en het zwanger worden bleef uit. Het is begin 2018 en mijn gevoel om het toch rustiger aan te doen met de sport kwam weer terug. Ik analyseerde de periode van de miskraam. Een tijd met heftige trainingen en een koolhydraatarm dieet. Aan mijn voedingsschema ligt het niet, want na de wedstrijd heb ik nooit meer koolhydraatarm gegeten. Dus op dat moment was het duidelijk: ik moet stoppen met de sport.

Ik ging wel verder met sporten, maar een stuk rustiger op een fitness school. Daar nam ik deel aan de HIIT workouts met lichte gewichtjes. In oktober dat jaar kreeg ik het idee om een eigen bedrijf te starten, waardoor al mijn tijd daar naartoe ging. Ik wilde namelijk binnen een maand starten met mijn bedrijf Vers en vrolijk. Het kwam erop neer dat ik een maand lang de sportschool niet bezocht. Mijn lijf had fysieke rust en wat denk je? Ik raakte voor de tweede keer zwanger! En dit keer bleek de zwangerschap aan te houden!

Lukte de zwangerschap nu wel, omdat ik een maand lang rust aan mijn lijf had? Dus omdat ik niet sportte en daarmee dus niet de veiligheid voor het opgroeien van een baby aanwakkerde, lukte het wel? Bood ik weer veiligheid in mijn lichaam?

Of had het te maken met iets anders, namelijk de bijzondere ontdekking dat mijn eeneiige tweelingzus Sasha tegelijk zwanger was! (Ongelooflijk he?) Sasha is namelijk de oudste van ons en moest ik wachten op mijn oudere zus om eerste zwanger te raken, waarna ik pas mocht? Ik heb nog twee jongere broers en twee oudere broers en wij zijn van oud naar jong gezegend met een kind(en). De broers hebben al kind(eren), dus Sasha zou nu aan de beurt zijn. Had het daarmee te maken?

Moodz fotografie

Er zijn helaas geen harde feiten waarom de een wel zwanger raakt en de ander niet. Daardoor vind ik een zwangerschap één groot raadsel. In mijn weg om zwanger te worden heb ik me vaak miserabel gevoeld en gaf ik het gevoel ook de ruimte om er te zijn. Maar ik ben altijd erin blijven geloven dat ik zwanger kon worden. Zo ben ik er mee omgegaan. Ik ben dan ook iedere dag dankbaar voor onze zoon Tobias en denk ik vaak aan de vrouwen die ook de wens hebben om kinderen te krijgen. Ik gun het een ieder! Daarom draag ik dit artikel ook op aan alle vrouwen met een kinderwens. Je moet doen waar je je goed bij voelt.

Een dikke knuffel voor jou! 

Marieke 30-01-2020

Ik zit hier met waterige oogjes. Thanks for sharing lieverd. Dit wordt ontzettend gewaardeerd ❤️

Silessi 17-06-2020

Fijn om te lezen dat mijn verhaal wat met je doet. Bedankt voor het lezen en je reactie Marieke <3

Joyce Risamasu 21-01-2020

Thnxxxx for sharing nichie

Silessi 17-06-2020

Graag gedaan tante Joyce en bedankt voor het lezen <3

5/5

Bianca Simonse 12-01-2020

Prachtig, openhartig en inspirerend verhaal.

Silessi 18-01-2020

Hai Bianca, bedankt voor je lieve woorden! :D

Laat alle reacties zien